Ludwig | A Truly British Afternoon
4567
single,single-post,postid-4567,single-format-standard,

A Truly British Afternoon

Posted by Ludwig in Archief

Ludwig, Barbara Hannigan & David Wilson-Johnson

op zondag 9 december 2012, Muziekcentrum van de Omroep, Hilversum

  • Ludwig
  • Barbara Hannigan sopraan
  • David Wilson-Johnson dirigent
  • Percy Aldridge Grainger
  • Molly on the Shore, voor strijkkwartet
  • Thomas Adès
  • Catch, voor viool, klarinet, cello and piano
  • Edward Elgar
  • Sospiri
  • William Walton
  • Façade – an Entertainment
  • Gustaf Holst/Henk de Vlieger
  • I vow to thee my country
  • speciaal geschreven voor de Ludwig All Stars

A Truly British Afternoon

Koninkrijk van Eigenaardigheden en Wonderlijke Tradities

A Truly British Afternoon neemt u mee naar alle uithoeken van het door velen geliefde Koninkrijk van Eigenaardigheden en Wonderlijke Tradities. De Britse muziekcultuur heeft altijd een geheel eigen pad bewandeld en zich over het algemeen weinig gelegen laten liggen aan de onstuimige ontwikkelingen die in de eerste helft van de 20ste eeuw op het vasteland van Europa gaande waren. En hoewel invloeden uit andere werelddelen en culturen wel werden verkend en verzameld, werd bij terugkeer in Groot Brittannie altijd weer het zo typisch britse klankidioom onherroepelijk toegepast

Molly on the Shore

Geen betere aftrap voor deze Britse middag dan Molly on the Shore. De van oorsprong Australische en buitengewoon excentrieke componist Percy Grainger vestigde zich, na studie in Frankfurt, in 1902 in Londen en raakte gefascineerd door de Britse volksmuziek. Hij verzamelde meer dan 300 oude britse folktunes en legde een groot aantal op grammofoonplaten vast -een voor die tijd zeer geavanceerde techniek. Molly on the Shore (1905) is gebaseerd op traditionele Ierse folk tunes uit Cork. U hoort vanmiddag de originele versie voor strijkkwartet.

Catch (1990), een virtuoos spel voor vier instrumenten

Een sprong van ruim tachtig jaar brengt ons bij Catch (1990), een virtuoos spel voor vier instrumenten, geschreven door de briljante en spraakmakende Britse componist Thomas Ades. Sir Simon Rattle over Ades: Even as the UK is brimming with wonderful young composers, I think few would dispute that Tom Adès may be the most extravagantly gifted of them all…’ Ades zoog jarenlang alle invloeden die hij maar kon vinden in zich op en destilleerde daaruit zijn eigen componeerstijl. Zijn muziek is even origineel als opwindend, en zijn werk wordt inmiddels overal ter wereld op alle grote podia en door alle orkesten, solisten en ensembles van wereldfaam uitgevoerd. In zijn eigen woorden beschrijft Ades Catch als volgt:

Catch structures itself around various combinations of the four instruments. There are several games going on: at the start, the clarinet is the outsider, the other three are the unit, then, after a decoy entry, the clarinet takes the initiative. All four then play jovial ‘pig-in-the-middle’ with each other. The clarinet is then phased out leaving a sullen piano and cello, with interjections based on the clarinet’s original tune. This slower passage gradually mutates back into fast music, and this time the game is in earnest: the piano is squeezed out, only to lure the clarinet finally into the snare of its own music.

Sospiri opus 70

Na meeslepende melancholie is het tijd voor vermaak: Facade – an Entertainment van William Walton (1922) werd Walton’s definitieve doorbraak, niet in het minst door de combinatie met de hilarische, virtuoze en soms bedwelmende poëzie van Edith Sitwell. Walton was een huisvriend van de Sitwells en Edith vroeg hem muziek te schrijven bij haar gedichten. De eerste openbare uitvoering liep uit op een heus schandaal – de Manchester Guardian repte van een “relentless cacophony” – maar Façade werd al snel een enorme hit en vestigde Walton’s reputatie voorgoed. Edith Sitwell reciteerde met een megafoon vanachter een veelkleurig kamerscherm en Walton dirigeerde het kleine ensemble. Walton’s muziek is witty, jazzy en kleurrijk, en toont de Britse variant van soortgelijke kleinschalige muziektheaterstukken zoals die in de crisistijd rond de eerste wereldoorlog overal in Europa op verschillende manieren werden gepresenteerd: Stravinsky’s Histoire (Lausanne, 1918) , Schönberg’s Pierrot Lunaire (Berlijn, 1912) , Ibert’s Divertissement (Parijs 1928) en Hindemith’s Der Dämon (Frankfurt, 1922).

I vow to thee my country

Na Façade trakteren wij u, als afsluiting van onze Truly British Afternoon, op, hoe kan het ook anders, de compositie die al lang het Britse Volkslied had moeten worden: I vow to thee my country. Een hymne op muziek gezet door Gustaf Holst, en speciaal voor deze gelegenheid bewerkt voor Ludwig All Stars door RFO slagwerker Henk de Vlieger.



09 dec 2012 geen reacties
Deel dit concert










Submit